---

Alain Valtat konuşuyor;

“Heykel, her zaman yinelenen tutkulardan doğar. Bizi aşan bir şeylerin arayışıdır bu, rüyalarımız da, genelde unutulan esinlenmelerdir aslında. Heykelin formuna gelince, bana göre soyutlama derin bir inançtan doğar. Heykel bellektir, evrenselliğin senfonilerinden biridir.”

“Denge, konstrüksiyon ve bellek sorunlarına özen göstererek, toplumdaki çağdaş heykel eğilimlerine özellikle ilgi duyuyorum. Kavramsal ve sanal azgınlığa karşı, anıtsal heykelin kandırıcı rolünden sıyrılıp kentin bağrındaki yerini yeniden almasını diliyorum” .

“Kentin, belleğin ve “güzelliğin”  uyumlu gelişmesine katkıda bulunmak gerekir, çünkü “ gidebildiğimiz kadar gerilere gittiğimizde, bir Cité ve bir Cité sanatının oluştuğunu görüyoruz.”


“Demir bence çağdaş heykelin en mükemmel malzemesi. İnsan düşüncesinin hâlâ prehistorik çağda olduğunu düşünüyorum, bu nedenle de yirmibes yıldır "Demir Çağı" heykelleri üzerine çalışıyorum. Heykeltıraşın işi, insanların imgeleminde anımsama yaratmaktır, tüm sanatçılar da bu nedenle yaşadıkları toplumun tanıklarıdır aynı zamanda. Heykel de bu rolden kurtaramaz kendini. Bu bakışı dönüştürmenin çok önemli olduğunu sanıyorum. Unutmayın ki demir yer kabuğunun yüzde beşini temsil ediyor.' .

“ Bazıları ellerini kullanmayı sevdikleri için heykeltıraş olur, şu ya da bu malzemeye karşı bir eğilimleri vardır. İşte ben onlardanım. Ama bu yetmez, özel bir duyarlılığa sahip olmak gerekir, ben demirle kendimi çok iyi ifade edebildiğimi düşünüyorum. Bu malzemeyi işlerken ortaya çıkan sorunlarla baş etmeye çalışmanın çok ilginç olacağına inanıyorum. Kütle, hacim; ışıkla form ya da boşlukla hacim arasındaki ilişki, formları ve yapıyı anlayabilmek için daha da ileri gidebilmenin yollarını aramak, bu yolla uzaysal gerçekliği az çok anlayabilmek; işte benim heykelle ilgili meselelerim bunlar aşağı yukarı. “

 

 

 

 

---

Alain Valtat'nın Yaşam Öyküsü